ମହାଳୟା। ଓଡ଼ିଆ ଧାର୍ମିକ ପରମ୍ପରାରେ ଏହି ଦିନର ରହିଛି ଏକ ବିଶେଷ ମହତ୍ତ୍ୱ। ମହାଳୟା ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ପିତୃପକ୍ଷ। ଏହି ସମୟରେ ଲୋକମାନେ ନିଜ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ତାଙ୍କ ଆତ୍ମାର ଶାନ୍ତି ଓ ସଦ୍ଗତି କାମନା କରି ପିଣ୍ଡଦାନ ଓ ତର୍ପଣ ଆଦି ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରନ୍ତି।
ପିତୃପକ୍ଷ ଆମକୁ ଆମ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଥିବା କୃତଜ୍ଞତା ଓ ଦାୟିତ୍ୱର ସ୍ମରଣ କରାଇଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଜୀବନ, ପରିବାର, ସଂସ୍କାର ଓ ପରମ୍ପରାର ଧାରା ଦେଇ ଯାଇଛନ୍ତି, ଏହି ପବିତ୍ର ପକ୍ଷରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଧାର୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସ ଅନୁସାରେ, ପିତୃପକ୍ଷ ସମୟରେ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ନିଜ ବଂଶଧରଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ତର୍ପଣ ଓ ପିଣ୍ଡଦାନକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତି। ତେଣୁ ଏହି ସମୟରେ ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପିଣ୍ଡଦାନ କରିବାର ପରମ୍ପରା ରହିଛି।
ମହାଳୟା କେବଳ ଏକ ଧାର୍ମିକ ଦିନ ନୁହେଁ; ଏହା ସ୍ମୃତି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ କୃତଜ୍ଞତାର ଦିନ। ଏହି ଅବସର ଆମକୁ ନିଜ ମୂଳ, ପରିବାର ଓ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ସହ ଆମର ଗଭୀର ସମ୍ପର୍କକୁ ମନେ ପକାଇ ଦିଏ।
ଓଡ଼ିଶାରେ ମଧ୍ୟ ମହାଳୟା ଓ ପିତୃପକ୍ଷକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ନିଷ୍ଠାର ସହ ପାଳନ କରାଯାଏ। ନଦୀ, ପୋଖରୀ ଓ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥସ୍ଥାନରେ ଲୋକମାନେ ତର୍ପଣ ଓ ପିଣ୍ଡଦାନ କରି ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ଆତ୍ମାର ଶାନ୍ତି କାମନା କରନ୍ତି।
ପିତୃପକ୍ଷର ଏହି ପବିତ୍ର ଅବସରରେ ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହ ସ୍ମରଣ କରିବା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦେଇଯାଇଥିବା ସଂସ୍କାର, ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଓ ପରମ୍ପରାକୁ ଆଗାମୀ ପିଢ଼ି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ୍ତ ରଖିବା।
ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ଆତ୍ମାର ସଦ୍ଗତି ଓ ଶାନ୍ତି କାମନା କରିବା।
ଓଁ ଶାନ୍ତିଃ ଶାନ୍ତିଃ ଶାନ୍ତିଃ। 🙏
